Jak usunąć pleśń w pralce w dozowniku?

Pleśń w pralce w dozowniku nie jest zwykłym brudem. Tworzy biofilm złożony z mikroorganizmów, resztek detergentów i wilgoci, dlatego samo przetarcie szuflady zwykle nie wystarcza. Trzeba połączyć mechaniczne szorowanie, bezpieczny środek czyszczący oraz dokładne wysuszenie.

Dlaczego pleśń powstaje w dozowniku?

Szuflada na detergenty pozostaje wilgotna po każdym praniu. W jej zakamarkach osadzają się resztki proszku, płynu do prania i szczególnie lepkiego płynu do płukania. Takie środowisko sprzyja powstawaniu biofilmu, czyli zwartej warstwy mikroorganizmów silnie przywierającej do plastiku.

Problem sygnalizują czarne, szare lub brązowe plamy, zapach stęchlizny oraz pranie, które po wyjęciu z bębna nie pachnie świeżo. Im dłużej dozownik pozostaje mokry, tym trudniej usunąć osad. Dlatego działaj od razu, zanim pleśń przeniesie się do kanałów doprowadzających wodę i innych wilgotnych elementów pralki.

Jak wyczyścić dozownik krok po kroku?

Przed rozpoczęciem przygotuj rękawice, miskę, starą szczoteczkę do zębów, miękką ściereczkę oraz środek czyszczący zgodny z instrukcją pralki. Jeśli używasz preparatu chemicznego, zapewnij wentylację pomieszczenia.

Dozownik czyść w następującej kolejności:

Odłącz pralkę od prądu. Wysuń szufladę do oporu i poszukaj zapadki, przycisku albo miejsca oznaczonego symbolem zwalniającym blokadę. Naciśnij element i wyjmij dozownik. Konstrukcja różni się między modelami, dlatego przy oporze sprawdź instrukcję obsługi zamiast szarpać szufladę.
Wstępnie wypłucz element. Usuń pod bieżącą wodą luźne resztki proszku i płynu. Ciepła woda zmiękczy osad, ale nie zastąpi szorowania.
Namocz szufladę. Umieść ją w misce z ciepłą wodą i niewielką ilością detergentu albo preparatu przeznaczonego do czyszczenia pralek. Ocet może pomóc rozluźnić osad mineralny, lecz domowy ocet o stężeniu 5% nie jest pełnoprawnym środkiem dezynfekującym i przy częstym kontakcie może szkodzić gumowym elementom.
Wyszoruj wszystkie zakamarki. Szczoteczką oczyść prowadnice, przegrody, otwory odpływowe i miejsca pod ruchomymi wkładkami. Mechaniczne usunięcie warstwy biofilmu jest konieczne, ponieważ samo działanie płynu nie dociera skutecznie do osadu.
Umyj wnękę dozownika. Przetrzyj ją wilgotną ściereczką i szczoteczką, zwłaszcza górne otwory, przez które dopływa woda. Nie wlewaj dużej ilości płynu bezpośrednio do wnętrza obudowy.
Wypłucz i wysusz elementy. Usuń pozostałości środka czyszczącego, wytrzyj szufladę oraz wnękę do sucha i pozostaw je na chwilę otwarte. Dopiero wtedy zamontuj dozownik z powrotem.

Nie mieszaj różnych środków chemicznych. W szczególności nie łącz octu z wybielaczem ani z preparatami zawierającymi podchloryn sodu. Taka reakcja może wytworzyć toksyczne, drażniące opary. Każdy preparat stosuj osobno, zgodnie z etykietą i zaleceniami producenta pralki.

Czym najlepiej usunąć pleśń?

Domowe środki mogą pomóc przy świeżym osadzie, ale nie każdy działa dezynfekująco. Najważniejsze jest połączenie preparatu z mechanicznym czyszczeniem. Poniższe porównanie dotyczy samego dozownika, a nie automatycznego wlewania środków do pralki.

Metoda	Skuteczność	Bezpieczeństwo dla materiałów
Ocet	Pomaga rozpuścić część osadu mineralnego, ale ocet 5% ma ograniczone działanie na biofilm i nie zapewnia pełnej dezynfekcji.	Nie stosuj go długo ani często na gumie. Może przyspieszać jej degradację.
Soda oczyszczona	Ułatwia czyszczenie i neutralizuje zapach, lecz sama nie zastępuje środka dezynfekującego.	Zwykle łagodna dla plastiku, o ile nie szorujesz zbyt agresywnie.
Dedykowany środek do pralek	Najlepszy wybór przy rozległym nalocie, jeśli preparat jest przeznaczony do tworzyw i elementów pralki.	Stosuj dokładnie według instrukcji. Silne środki mogą podrażniać skórę, oczy i drogi oddechowe.

Przewiń tabelę w bok →

Jeśli pleśń znajduje się także w gumowym fartuchu, odchyl jego fałdy i wyczyść je osobno. Przy trwałych wżerach, pęknięciach albo utrzymującym się zapachu samo mycie może nie wystarczyć. Wtedy potrzebna bywa wymiana fartucha.

Jak zapobiegać powrotowi pleśni?

Największe znaczenie ma ograniczenie wilgoci i ilości osadu. Po każdym praniu stosuj następujące nawyki:

Uchylaj szufladę na detergenty, aby mogła całkowicie wyschnąć.
Nie zamykaj od razu drzwiczek pralki i wyjmuj pranie bezpośrednio po zakończeniu programu.
Dozuj proszek i płyn do płukania zgodnie z instrukcją, bez przelewania komórki.
Raz w miesiącu wyjmuj dozownik i płucz go, a przy częstym praniu rób to częściej.
Co jakiś czas uruchamiaj puste pranie w temperaturze co najmniej 60°C, jeśli instrukcja urządzenia na to pozwala.
Regularnie czyść filtr oraz wycieraj wilgoć z fartucha pralki.

Co zrobić, jeśli zapach nie znika?

Jeśli po dokładnym umyciu dozownika zapach stęchlizny wraca, źródło może znajdować się głębiej – w kanale doprowadzającym wodę do szuflady, wężu odpływowym, filtrze albo gumowym fartuchu. Sprawdź te elementy, nie pomijając miejsc niewidocznych przy codziennym użytkowaniu. Gdy osad pozostaje mimo czyszczenia albo guma jest uszkodzona, skorzystaj z pomocy serwisu AGD.

Najtrwalszy efekt daje połączenie szorowania, właściwie dobranego środka i suszenia dozownika po każdym praniu. Samo wlanie preparatu do szuflady nie usunie biofilmu z jej zakamarków.

Artykuł nie stanowi porady medycznej i powstał wyłącznie w celach informacyjnych. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za wszelkie negatywne skutki wdrożonych zaleceń. Zawsze zasięgnij opinii specjalisty medycyny w powyższym zakresie.